Wuwei heeft dus niets met passiviteit te maken. Het kan worden gezien als een proces dat iemand in staat stelt om de wereld op een open en ontvankelijke manier te benaderen, zonder beperkt te worden door vaste, gecreëerde vooronderstellingen over zichzelf en de maatschappij.

Het is daarvoor veel oefenwerk nodig. Het oefenwerk bestaat uit “vasten van het hart” en “zitten en vergeten”.

“Hart” (xin) omvat zowel verstand en emoties als gevoel. Het gaat om een “leeg hart” (xuxin), d.w.z. open, onbevangen en ontvankelijk. en zo het overbewustzijn te bereiken, waar het hart functioneert als een spiegel. Het hart gaat dan “nergens achteraan en verwelkomt niets”. Dat vereist intellectueel werk, taaldeconstructie en zitmeditatie, die dan door Zhuangzi wordt aangeduid als “vasten van het hart” en “zitten en vergeten”. Hij vat het concept van “vasten van het hart” als volgt samen:

Concentreer al je aandacht. Luister niet

meer met je oren, maar luister met je

hart. Luister niet meer met je hart, maar

luister met je qi. Luisteren houdt op bij

de oren, het hart komt niet verder dan

symbolen. Maar qi is leeg en laat

daardoor alle dingen zijn. Dao

concentreert zich alleen daar waar

leegte is. Leeg zijn, dat is waar het

vasten van het hart op neerkomt.

Qi, of Ch’i, of Ki “verwijst naar de levensadem die rondgaat in de grote ruimte tussen hemel en aarde, en die alles wat ademt met elkaar verbindt”.

Het gaat om waarnemen vanuit een plaats in een “leeg” hart, een plaats die geen plaats is, het is no-where: “een no-where punt gelegen in het stilcentrum in jezelf”.

Het ego-construct wordt ontmanteld, wat leidt tot een totale zelfontgrenzing die zintuiglijke waarneming, denken en zelfs het lichaamsbesef omvat. Dit proces van zelftransformatie zorgt ervoor dat de beoefenaar terugkeert naar de oorspronkelijke toestand van volmaakte receptiviteit, via een lange oefenweg waarin steeds meer loslaten en opengaan geleidelijk plaatsvinden.

Mijn verbinding met lijf en

ledematen verdwijnt, mijn

zintuigen en intellect vallen weg.

Los van mijn tastbare vorm, en

vrij van kennis, word ik verenigd

met de Grote Doorstroom. Dat

bedoel ik met ‘zitten en

vergeten’.

Wuwei, in tegenstelling tot oppervlakkige misverstanden als laissez-faire en achteroverleunen, verwijst dus naar een totaal andere vorm van denken en handelen. HHet gaat om vrij te worden van onze manier van denken en doen, die gebaseerd is op concepten als “ik” en de “wereld”. Het gaat om volmaakte ontvankelijkheid in een innerlijke open ruimte van mogelijkheden, waarin zowel de geest als het lichaam deel uitmaken van de “Grote Doorstroom”, Dao. Men beweegt mee met de stroom van gebeurtenissen en dan, volgens Laozi:

“Wanneer niet-doen wordt gedaan, blijft niets ongedaan”