DMT is zeer psychedelisch. Het kan leiden tot ervaringen die mensen als spiritueel beschouwen, waardoor het wordt beschouwd als de heilige molecule. Trouwens, ayahuasca wordt alleen door de wet als drug beschouwd en de gebruikers worden wettelijk bestraft. De gebruikers zelf accentueren de genezende aspecten en de bijdrage tot de bloei van de mens in al zijn volheid. Er zijn zelfs verschillende wetenschappelijke onderzoeken uitgevoerd naar DMT. Ze tonen niet alleen een groter begrip voor de effecten op de mechanismen van perceptie en bewustzijn, maar ze zien dat zich ook nieuwe mogelijkheden openen voor het gebruik ervan in de neurofarmacologie.

De ayahuasca-rituelen, waarbij ayahuasca wordt beschouwd als een medicinale plant, worden voorafgegaan door een heel proces van fysieke en psychologische voorbereiding. Van belang is de sterke intentie tot genezing. Een gezonde lichamelijke en psychische verandering wordt verwacht. Er is veel muziek en religieuze gezangen tijdens de ceremonies.

  Als belangrijkste effecten worden beschouwd: verhoogde waarnemingsscherpte, visioenen en hallucinaties van de “hel” of “paradijselijke” beelden, contacten met spirituele wezens, herinneringen aan het verleden en regressies, uit-lichamelijke ervaringen, doodservaringen, genezing van verslavingen en depressies, probleemoplossing, innovatieve creatieve ideeën, projecties in de toekomst, levensbeslissingen die leiden tot grote transformaties, en meer. Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke ervaring.
Over risico’s lijkt het me moeilijk om een onderscheid te maken tussen echte risico’s en vooroordelen. Hoe dan ook, het lijkt niet verslavend te zijn, integendeel. Wel moet er rekening worden gehouden met de gevaren van het gebruik ervan bij mensen met een psychotische voorgeschiedenis, zoals schizofrenie, bipolaire stoornis en psychotische depressie, evenals mogelijke bijwerkingen bij gelijktijdig gebruik met antidepressiva en bepaalde voedingsmiddelen, zoals kaas.

Twee van de meest memorabele momenten in mijn leven vonden precies plaats onder invloed van een driedaagse sessie met ayahuasca. De eerste reis bestond uit pijn en paniek die woorden niet kunnen beschrijven. Het hele universum presenteerde zich aan mij als een gevangenis van een spiraal binnen eindeloze spiralen. Het was als een duizelingwekkende carrousel waar ik ronddraaide. Mijn maag was overstuur, kokhalzend, zonder lucht. Wanhopig probeerde ik uit die helse machine te stappen. Ik zat volkomen vast in de wereld; wanhopig probeerde ik me los te maken. Ik zuchtte naar de vrijheid. Nog nooit in mijn leven heb ik me zo bewust verstikkend gevoeld in een situatie. Terwijl dit gebeurde, voelde ik mijn gedachten met een indrukwekkende helderheid. Ik was me er absoluut van bewust dat alles wat ik zag, hoorde en voelde slechts gedachten waren die overeenkwamen met de spiraal: een carrousel binnen carrousels draaiend met de snelheid van het licht. De gedachten zelf waren spiralen die zich vermenigvuldigden. Zich los willen komen was weer een nieuwe spiraal. De bevrijding zou pas plaatsvinden als ik me er absoluut van bewust zou zijn dat het bewustzijn dat ik had slechts uit gedachten bestond, een nieuwe draaimolen binnen de eerste draaimolen. En wat ik net had gedacht, was op zijn beurt weer een carrousel, weer een spiraal binnen de andere spiralen. Eindeloos. Alleen de transcendentie van het denken kon het stoppen van de carrousel bewerkstelligen. Elke gedachte was weer een gedachte die deze strijd tot in het oneindige voortzette. En zo verliep mijn existentiële nachtmerrie door mijn generaties heen. Het was niet te begrijpen met de rationele geest, maar het werd vertaald in mijn lichaam in de vorm van zweet, paniek en braken.

Bij het ontwaken, dat wil zeggen, bij het terugkeren naar de illusie van de dag, werd me de oplossing heel duidelijk, tenminste voorlopig. Toen ik de volgende nacht mijn ogen sloot, stelde ik me open voor wat er ook op me af zou komen. Ik was klaar voor alles wat zou kunnen gebeuren. Met een open geest was ik open voor een nieuwe hel of wat er dan ook zou kunnen gebeuren. Ik mocht van mezelf doodgaan. En ineens opende zich een universum in spiralen van licht. Als woorden de vorige nacht niet kunnen beschrijven, dan is deze inderdaad onmogelijk te vertellen. Koepels van verwondering, gemaakt van transparantie, openden zich in elkaar als golven van tevredenheid. Licht, het was alleen licht dat door mijn lichaam stroomde en mijn “ware aard” onthulde. Er heerste ruimte en rust.

Wat betekent deze ervaring voor mij? Ayahuasca, dit eeuwenoude medicijn, is een van de vele middelen die ons ter beschikking staan op de zogenaamde “heldenreis”: Wie ben ik? Wat is de wereld? Wat is de werkelijkheid? Wat doe ik hier eigenlijk? Hoe kan ik worden wie ik werkelijk ben?

De grote indrukken vervagen. Maar iets blijft dat er niet meer vergeten zal worden. Het kan van alles gebeuren; we raken verstrooid. Maar diep in me weet ik iets waarvoor woorden tekortschieten.

Het gaat hier om een illegaal middel. Ayahuasca is verboden ter “bescherming” van onze fysieke en mentale gezondheid. We zijn door een samenleving beschermd… een samenleving die leidt tot depressie en angst, burn-out en panieksyndroom, obesitas en eetstoornissen, diabetes, dementie en kanker, hiv, hartfalen en fatale verwondingen en ziekten op het werk, enzovoorts. Enzovoorts…